Real time web analytics, Heat map tracking

Bernadett was negen jaar toen ze in 2012 voor drie weken naar Nederland kwam. Haar gastgezin was de familie Bosch. Niet alleen heeft zij nog steeds goede herinneringen aan die tijd, maar ook is ze er heilig van overtuigd dat de contacten die ze er aan heeft overgehouden, haar leven behoorlijk hebben veranderd. Inmiddels is ze acht jaar ouder en heeft ze nog steeds contact met Nederland. En - hoe leuk - drie jaar geleden nog regelde ze dat één van de leerlingen van ‘n Cals College-groep, op bezoek in Sovata, bij haar en haar moeder kon worden ondergebracht. Fijn, vond ze: kon ze wat terugdoen.

Ik ben Bernadett Szasz, 18 jaar. bernadett szas 02
Ik ben de Nederlandse vrienden en kennissen die op diverse momenten en manieren een rol in mijn leven hebben gespeeld daar heel erg dankbaar voor. Het bood mij namelijk heel veel kansen, die ik anders niet zou hebben gekregen. Ik zou graag willen vertellen wat ik daarmee heb gedaan, maar ik merk dat het o zo moeilijk is om dat duidelijk onder woorden te brengen. Toch ga ik nu proberen om het onmogelijke mogelijk te maken en ga jullie vertellen welke wonderen ik heb ervaren door deze relaties.

Het eerste en meest belangrijke wonder dat ik beleefde, was toen ik acht jaar geleden in de zomer van 2012, met veel andere leeftijdgenootjes naar het tulpenland kon reizen. Ik herinner mij dat moment nog als de dag van gisteren. Reizen was sowieso al een onvergetelijke ervaring voor mij, ook al was het maar een eenvoudige busreis. Iedereen was heel aardig onderweg; er ontstond onderling al meteen een goede band. Ik heb de drie weken bij de familie Bosch doorgebracht. Er werd heel veel gelachen in de tijd, maar er waren ook trieste momenten. Ik was op mijn negende nog zo, dat ik liever aan de rok van mijn moeder wilde blijven hangen, en inderdaad... de eerste paar dagen huilde ik veel en wilde naar huis worden gebracht, hoewel ze me daar geen aanleiding toe hadden gegeven. Alle familieleden gaven ons - mijn vriendinnetje en mij - een glimlach en alle vriendelijkheid. Er werd veel gekaart en we zagen veel leuke dingen. We wandelden, renden, lachten en aten goed. Ik heb er nooit aan gedacht dat mensen daar anders eten dan hier in Sovata. Ik ben blij dat ik het heb mogen ervaren. Ik houd erg veel van muziek, dus waren de avonden altijd onvergetelijk: zingen, dansen, lachen en plezier hebben. Het is daarom niet onbegrijpelijk dat, waar ik in het begin huilde omdat ik naar huis wilde, ik, toen de drie weken om waren, huilde omdat ik niet naar huis wilde. Het is fijn dat we sindsdien in contact zijn gebleven via internet. In de afgelopen jaren hebben ze mij zelfs vele malen bezocht. Mooie herinneringen komen weer in me op. Ik kan gelukkig, met een glimlach aan hen terugdenken.

bernadett szas 01Toen ik ouder werd, had ik het geluk om in een klas te zitten waar onze mentor regelmatig programma's organiseerde met Nederlandse studenten. Ze kwamen naar hier, leefden met ons en deden veel vrijwilligerswerk in onze kleine stad. Daar konden wij een voorbeeld aan nemen. Tijdens hun verblijf hier had ik het gevoel dat ook mijn taalvaardigheden enigszins verbeterde. We hebben veel interessante dingen over hun studentenleven en hun manier van leren geleerd. Er was zelfs nog een tweede bezoek in ons vierde schooljaar en we waren ook erg blij met deze groep: iedereen was vriendelijk en heel open, we konden veel van hen leren.
Ik grijp al deze kansen steeds met beide handen aan - en ik niet alleen, heb ik gemerkt. Als ik terugdenk aan mijn belevenissen en ervaringen, kan ik maar één woord blijven herhalen:

DANK! DANK! DANK!

Bernadett Szasz, Sovata.