Real time web analytics, Heat map tracking

Bandika, die als tweejarig jongetje in Tinkerbell kwam wonen, heeft besloten weer bij zijn biologische moeder te gaan wonen. Heel frustrerend en doodzonde, maar soms heb je het gewoon niet voor het zeggen. Dat heet onmacht.

De afgelopen jaren liet Bandika steeds meer merken dat hij het op school en binnen Tinkerbell niet naar zijn zin had. Het zigeunerbloed in hem verlangde naar meer vrijheid. Tenminste dat is onze interpretatie, want hoe kan het dat het ene kind gedijt en het andere kind niet kan aarden. Bandika ontspoorde. Hij werd verwijderd van twee scholen door onaangepast gedrag en was vaak in het bezit van spullen die niet van hem waren. Hij was respectloos naar diegenen die hem probeerden weer op de rails te zetten. Zelfs de kinderen in Tinkerbell keerden zich van hem af… het ging echt niet meer.

Bandika 2018 01Vorig jaar is hij drie weken naar zijn moeder gestuurd die werkelijk in zeer erbarmelijke omstandigheden leeft, in de hoop en de verwachting dat dit Bandika zijn ogen zou openen. Helaas werkte dit averechts. Hoewel zijn moeder hem niets meer te bieden heeft dan armoede, zelfs honger, maakte het bezoek een gevoel van vrijheid in hem los, waaraan hij geen weerstand kan bieden. Hij wil maar één ding: weer bij zijn moeder wonen. Gesprekken met onder meer school, kinderbescherming, psychiater en begeleiders, niets kan hem op andere gedachten brengen. We hebben -met pijn in ons hart- moeten besluiten zijn wens in te willigen.

 

Op 23 februari 2018 heeft Bandika Tinkerbell verlaten. Kata, onze psychologe, heeft Bandika in het hele traject begeleid. Zijn moeder, die graag had gezien dat Bandika in Tinkerbell bleef, omdat zij als geen ander weet wat zijn toekomst wordt, heeft alle benodigde papieren ondertekend. Van Bandika is binnen Tinkerbell afscheid genomen met taart en een cadeautje om het laatste bijeen zijn met ‘zijn familie’ positief af te sluiten. Het werd geen triest afscheid, omdat Bandika alleen maar blij is dat hij mag gaan.
Kata heeft voor Bandika een school gevonden waar hij nu naar toe kan. Of Bandika ook daadwerkelijk daar heen gaat, is nog maar de vraag.

bandika 2018 02

Wij vinden het vreselijk dat Bandika weg is. Ook Kata heeft hier verdriet van. Aan de andere kant: In Tinkerbell hebben we 24 kinderen opgevangen. We kunnen zeker gezien de achtergronden van de kinderen er niet van uitgaan dat ze allemaal goed terecht komen. Statistisch gezien en ook gehoord van deskundigen mogen we ervan uitgaan dat er een paar kinderen uiteindelijk hun eigen weg zullen kiezen, een weg die wij niet voor hen zouden kiezen. Voor diegenen die de kans die wij geven wél met beide handen aanpakken, en dat is gelukkig het merendeel, daarvoor gaan wij door. Díe kinderen zullen wij met alles wat wij in ons hebben beschermen, faciliteren en begeleiden naar een betere toekomst. 

Wij wensen dat Bandika vindt waarnaar hij op zoek is, dat hij in de toekomst het besef krijgt wat hij heeft achtergelaten en wellicht dat hij dan toch een kans pakt op een beter leven.

 

Uiteraard houden wij contact met hem en steunen vooral zijn moeder door haar deel te laten nemen aan het broodproject (zie ook elders in deze nieuwsbrief). Over zes maanden moet Kata verslag uitbrengen naar de Raad van de Kinderbescherming. We gaan het zien.