Real time web analytics, Heat map tracking

Met veel doorzettingsvermogen en geduld heeft Ana dit jaar haar middelbare school afgerond.
We zijn ongelooflijk trots op haar, want Ana leert zéér moeilijk en heeft ontzettend hard moeten werken om uiteindelijk haar diploma in ontvangst te kunnen nemen.

Ana is deze zomer 19 jaar oud geworden en is daarmee ‘zelfstandig’.
In de zomer is zij op vakantie gegaan naar een tante. Deze tante heeft een boerderij met paarden en heeft het voor Roemeense begrippen redelijk goed.
Na de vakantie heeft haar tante gevraagd of Ana bij hen zou willen komen wonen.
Een vraag die haar in verwarring heeft gebracht en behoorlijk heeft doen twijfelen, wordt het blijven of verhuizen? Uiteindelijk heeft zij er voor gekozen om bij haar tante te gaan wonen.

In oktober is zij na een zeer emotioneel afscheid van al haar broertjes, zusjes, begeleiders en medewerkers vertrokken. Ook Edwin en Karin waren aanwezig en een verdrietig gevoel overheerste. Heel graag hadden we gezien dat Ana nog even was gebleven, zodat ze meer tijd zou krijgen om misschien verder te studeren en we haar nog wat meer konden begeleiden op haar weg naar volwassenheid.Anna 2021-geslaagd

Het verdrietige gevoel is er ook omdat we er niet helemaal gerust op zijn dat de familie Ana met goede bedoelingen heeft gevraagd. Waarom vragen ze haar juist nu bij hen te komen wonen? Al die jaren hebben zij niet naar Ana om gekeken.
Er doemen meerdere scenario’s bij ons op:
- Wordt Ana ingezet als een goedkope hulp in de huishouding?
- Wil haar familie profiteren van de premie die Ana heeft gekregen van de Kinderbescherming? (Elk kind dat door de Kinderbescherming in een tehuis is geplaatst en die de volwassenen leeftijd (18) heeft bereikt, krijgt van hen een mooi bedrag om een start te kunnen maken in zijn of haar volwassen leven. Zo ook Ana.)
- Is de familie van plan Ana uit te huwelijken? Iets wat volgens de zigeunertraditie mogelijk is nu Ana meerderjarig is.
Al deze scenario’s hebben wij met Ana besproken, maar het heeft haar er niet van weerhouden om naar haar tante te vertrekken.

We hebben Ana op haar hart gedrukt dat de deur van Tinkerbell altijd voor haar open zal blijven staan, net als voor alle kinderen die ooit in Tinkerbell hebben gewoond.
We hopen ontzettend dat we het bij het verkeerde eind hebben en dat Ana een gelukkig leven bij haar familie tegemoet gaat. Ze woont gelukkig niet al te ver weg en we kunnen haar nog steeds bezoeken. Ze heeft beloofd vaak naar Tinkerbell te komen en verheugt zich erop om te komen helpen bij de uitgifte van de pakketten en op het weerzien van alle voor haar zo bekende Nederlanders. En wij kunnen, om eerlijk te zijn, niet wachten om Ana weer in onze armen te sluiten.