Real time web analytics, Heat map tracking

 

Royal Lemkes chequeWaar een paar dozen al niet toe kunnen leiden. René en Cora van de Geest doen al jarenlang mee met het hulpgoederentransport. Dit jaar kregen ze de kans om nog iets extra’s te doen. Via de werkgever van René, Royal Lemkes, werd eenmalig de gelegenheid geboden om een goed doel aan te dragen voor een donatie. Cora en René dachten daarbij meteen aan ‘hun’ Stichting. Of wij een goede bestemming voor die donatie wisten? Liefst één die aansloot bij de business van Royal Lemkes: import en export van planten, gericht op duurzame groei.

Deze vraag hebben we aan de ouders in Tinkerbell en het bestuur van Pro Sovata voorgelegd. Zij waren heel enthousiast en kwamen meteen met een idee: wat de ouders en kinderen graag zouden willen hebben is een trapveldje! Met name de jongens zitten vol met energie die er eigenlijk uit moet. Helaas is er geen echt goede gelegenheid om bijvoorbeeld te voetballen. De straat om het huis is te dicht bij de ramen en de auto’s en dus eigenlijk niet geschikt. Uiteraard hebben we veel land bij Tinkerbell, maar alles is zeer oneffen, vol met veel kuilen en bulten. Als je niet oppast, verzwikken de kinderen zich snel en makkelijk op deze ondergrond. Ook dat is dus niet echt geschikt om op te voetballen.

Een mogelijke donatie zal dus gebruikt gaan worden om een stuk van het land te egaliseren, een stevige bodem neer te leggen en zodoende ruimte te maken voor de aanleg van een grasveld met twee doelen. Royal Lemkes vindt dit een uitstekend passend project en heeft het eerste sponsor bedrag hiervoor op tafel gelegd. Ook René en Cora besloten dit project te gaan steunen door dit bedrag te verdubbelen.

Het totale project gaat ongeveer 8.000 euro kosten. Met de geweldige bijdrage van Royal Lemkes en René en Cora, is hiermee een begin gemaakt. Maar er is uiteraard nog de nodige sponsoring voor nodig. We zoeken nog naar ongeveer 5.000 euro.

Wilt u de kinderen van Tinkerbell en hun vriendjes uit de buurt de mogelijkheid geven om eens lekker ongestoord balletje te trappen, dan is uw bijdrage hiervoor van harte welkom!
De kinderen hebben een droom, door uw ondersteuninge en bijdragen laat u deze lang gekoesterde wens in vervulling gaan!

Wilt u een bijdrage leveren dan kan dat op ons tekeningnummer NL82 RABO 016.92.29.629 onder vermelding van "Trapveldje Tinkerbell"

 


Melinda kwam acht jaar geleden (2011) naar Nederland voor een onvergetelijke vakantie. Ze vertelt ons er graag iets over. Het staat in haar geheugen gegrift, zelfs een detail als de smaak van vruchtensap kan ze zich nog goed herinneren.Melinda 02

Ik ben Melinda Olah, 16 jaar oud. Ik zit in het tiende jaar van de ‘Domokos Kázmér’ school en ik doe de richting toerisme. In de zomer van 2009 was ik in Nederland. Ik was toen 9 jaar oud en sprak erg weinig Engels. Ik logeerde bij hele lieve mensen, Kees en Ria Verwoerd. Het waren drie heerlijke weken, vol met mooie ervaringen. We brachten veel tijd samen door. ’s Avonds barbecueën, kamperen, een strandwandeling, de dierentuin, teveel om op te noemen.

Melinda 01Het was een zomer vol plezier en spelletjes. En ze hadden super lekkere vruchtensap. Als ik er nu aan denk, dan kan ik het nog proeven. Sindsdien heb ik steeds contact met de familie gehouden. Met Annamari, met wie ik bij hen logeerde, helaas niet. Ik herinner me ook de kleinzoons van Kees en Ria, met wie we vaak speelden. Dankzij de familie en de kinderen leerde ik de taal een heel klein beetje en had ik deze fantastische ervaring. Ik ben zo blij dat ze mij die kans gegeven hebben, ik kan ze niet vaak genoeg bedanken!

Melinda, Sovata


Irma-vadja 1-deel

 

In het jaar 1996 kwam Irma als 9-jarig meisje naar Nederland. Ze logeerde drie weken bij de familie Dekker in Nieuwegein en ze heeft nog steeds contact met het gastgezin. Wat de kindervakantie voor haar betekende? Haar antwoord was kort en duidelijk: “Het is nog steeds de mooiste belevenis van mijn leven!”
 

 

 

 

“Mijn naam is Irma SzidoniaIrmus Vajda Vajda en ik herinner het mij als de dag van gisteren: wat was ik blij dat ik als 9-jarig meisje naar Nederland mocht! Ik ben nu 28 jaar oud en nooit ben ik meer zo ver van huis geweest.

De familie verwende ons met nieuwe kleren en lekker eten. Ook maakten we veel uitstapies, zoals naar het zwembad, naar Amsterdam en met de groep Roemeense kinderen gingen we naar een attractiepark. Ik leerde fietsen en ontmoette veel nieuwe mensen met wie ik een praatje probeerde te maken. Wel had ik aan het einde van mijn vakantie last van heimwee, ondanks dat ik genoot van het Nederlandse leven. Het was ook allemaal best vreemd voor mij, zeker in het begin.De familie Dekker heeft mij na de vakantie niet vergeten. Elk jaar ontvang ik nog een pakketje van ze, waar ik ze heel dankbaar voor ben. Jan en Gerry, ik bedank jullie voor jullie liefde en steun!

Ik spreek mijn waardering uit voor de mensen van de Stichting Roemeense Kinderhulp. Als kind al zag ik ze als heel aardige mensen, die alles met liefde doen. Ik denk er nog steeds zo over. “

Irma Vajda, Sovata

De Openbare Daltonschool De Tandem in IJsselstein heeft het afgelopen jaar (2015) geld en kleding ingezameld voor een basisschool in Sarateni, een arme dorpsgemeenschap in de buurt van Sovata. Op die school zitten veelal kansarme kinderen. De school krijgt vanuit de Roemeense overheid weinig geld. Klaslokalen en schoolmiddelen zijn verouderd, maar de schoolleiding doet wat zij kan en de sfeer in de school is goed.

scholen in actie 16 1 scholen in actie 16 2 scholen in actie 16 3


Afgelopen november hebben we de achttien dozen van De Tandem naar de school gebracht. Gloednieuwe schoolspullen en de ingezamelde kleding…  De dozen zaten er vol mee. De schoolspullen hebben we ter plekke gesorteerd en apart gelegd om later aan de kinderen uit te delen en te bewaren voor algemeen gebruik. De kleding werd uitgelegd op de tafeltjes van de kinderen. Ze mochten zelf uitkiezen wat zij mee naar huis wilden nemen. Ruzie om kleding was er niet. Was er te veel animo voor één kledingstuk, dan werd het spelletje - steen, papier, schaar -  gespeeld en de winnaar kreeg het gewilde kledingstuk.  Kinderen en team Opstap: namens de kinderen en schoolleiding van de basisschool in Sarateni, hartelijk bedankt!

Op dezelfde school in Sarateni hebben we in een paar andere klassen schoenendozen mogen uitdelen van de Gerardus Majella School uit Cabauw. Kinderen van deze basisschool hebben al deze doosjes vrolijk versierd en elk kind heeft voor een kind in Roemenië de doos gevuld. Een school voor een school. Een kind voor een kind. Een prachtig idee!

 

Sinds 2006 heeft de Stichting Roemeense Kinderhulp een project opgestart voor de hulpbehoevende bejaarden in Sovata en omgeving.

Een moeilijk leven
Voor bejaarden in Roemenië is het leven meestal niet gemakkelijk. Door inflatie in de eerste jaren na de revolutie van 1989 is het pensioen vaak gereduceerd tot een absoluut minimum bedrag. Uitkeringen van 600 tot 800 lei, omgerekend 150 tot 200 euro per maand zijn eerder regel dan uitzondering. Het grootste gedeelte hiervan gaat vaak op aan medicijnen en aan hout voor de kachel en het fornuis. In de winkel is alles wat moet worden geïmporteerd net zo duur al bij ons in Nederland. Voor de bejaarden dus onbetaalbaar!

Met een beetje geluk zijn er kinderen of familie in de buurt die in de zorg bijspringen, maar ook deze familieleden hebben het vaak moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Steeds vaker komt het voor dat de bejaarden de zorg over een kleinkind of zelfs achterkleinkind krijgen, omdat de ouders ten einde raad proberen geld in het buitenland te verdienen. Naast het feit dat de kinderen op deze manier opgroeien zonder ouders en het een grote uitdaging voor de bejaarden is om de kinderen op te voeden, mondt werken in het buitenland vaak uit op een financiële desillusie.

Hulpgoederentransport
Ieder jaar vlak voor Kerst gaat de Stichting Roemeense Kinderhulp met een hulpgoederentransport naar Sovata om daar meer dan 1.100 gezinnen te ondersteunen met één of meerdere pakketten gevuld door Nederlandse families. Ook veel ouderen krijgen, soms al vele jaren, op deze wijze een pakket uit Nederland. Vanaf het ontstaan van het hulpgoederentransport zijn echter altijd meer Roemeense hulpaanvragen geweest dan Nederlandse pakketgezinnen die willen meedoen, zodat er een wachtlijst is ontstaan van gezinnen die wachten op een match met een Nederlands gezin. Vooral de bejaarden kwamen hierbij moeilijk aan bod. Voor hen is toen in 2006 het Bejaardenproject opgericht. Door bijdragen van sponsors en speciale (goederen)donaties worden voor deze doelgroep jaarlijks pakketten gemaakt. Onze vrijwilliger Jannie de Wit is grote trekker van dit project. Zij vult persoonlijk alle dozen. Inmiddels is het project uitgegroeid tot 90 bejaarden die ieder jaar een pakket en een voedselbon van 20 euro van de Stichting overhandigd krijgen.

De pakketten worden gevuld met kleding, schoenen en andere artikelen waar wij hen blij mee kunnen maken. Als er voldoende informatie over hun eigen familiesituatie bekend is, wordt daar zoveel als mogelijk rekening mee gehouden, zodat ze met de inhoud ook hun naaste familieleden nog wat kunnen verwennen in de dagen rond Kerst. Naast nuttige zaken zoals zeep en waspoeder, wordt ook altijd wat lekkers in de doos gedaan.
Dat de ontvangers in Sovata erg blij zijn met hun pakket blijkt wel uit de stroom brieven die in de weken na het uitreiken van de pakketten bij ons binnenkomt. 
Een van de ouderen schreef: “Dank dat u elk jaar weer aan ons denkt. We hebben als ‘kinderen rond  de kerstboom’ gezeten en alles uit het pakket heeft een nieuwe eigenaar gekregen….”. Ook deze dame was erg blij, zo schreef zij: “Hartelijk dank voor de mooie schoenen. Ik draag ze elke week naar de kerk.”

Hoe u ook kunt helpen
De voedselbonnen vormen een vast deel van de ondersteuning die jaarlijks wordt gegeven. Met deze bon kan door hen met Kerst iets extra’s gekocht worden, in ieder geval een keer de ingrediënten voor een goede maaltijd. Door een jaarlijks sponsorbedrag kunt u de hulp aan de bejaarden ondersteunen en ontlast u de Stichting met de financiële belasting vanuit deze activiteit. Hoe meer sponsors er zijn die deze activiteit ondersteunen, hoe meer bejaarden in Sovata kunnen deelnemen aan deze mooie actie.

Natuurlijk zou het nog mooier zijn als u besluit om een bejaarde ‘te adopteren’ en jaarlijks blij maakt met een door uzelf samengesteld ‘persoonlijk’ pakket. U verzorgt dan voor één specifieke bejaarde persoon (of bejaard paar) een pakket. Dit pakket bestaat uit één of maximaal twee dozen. U krijgt de naam, het adres en de familie omstandigheden, voor zover bekend, van ons aangeleverd. De Stichting verzorgt de coördinatie en de logistieke afhandeling. Wij zorgen er persoonlijk voor dat de door u gevulde doos aan de ondersteunende persoon wordt overhandigd.

Het pakket bestaat uit een zogenoemde appeldoos waar maximaal 15 kilo aan goederen in mag. Uiteraard worden door ons suggesties voor de inhoud aangeleverd, u kunt de doos vullen met al hetgeen waarvan u denkt hen blij te kunnen maken. De kosten zijn voor een doos en het transport € 8,50. Dit kan worden aangevuld met eventueel voedselbonnen ter waarde van  € 10,- per stuk.

Voor kleding kunt u terecht op de kledingbeurs bij het uitreiken van de appeldoos. Daar kunt u voor enkele euro's eventueel ontbrekende kleding uitzoeken. De opbrengst van deze beurs is bestemd voor de voedselbonnen van het bejaardenproject.

Het Bejaardenproject is een mooi project, bestemd voor mensen die zelf niet meer in staat zijn iets aan hun situatie te veranderen.  Hoe kunnen wij u overhalen om bij te dragen, om mee te doen? Misschien de volgende woorden, gesproken door een oudere vrouw:
“…. Ik ben heel blij met alle spulletjes die ik gekregen heb. Waar ik nog blijer om ben, is het idee dat er mensen zijn die hier heel ver vandaan wonen, die mij de moeite waard vinden om dat voor mij te doen (diepe zucht)… dat geeft mij de kracht en de moed om de lange wintermaanden door te komen.”
Wij hopen van harte dat u ook een bejaarde blij wilt maken met een bon en/of pakket.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.