Real time web analytics, Heat map tracking

 

izabella-3

Niet alleen de Roemeense kinderen genieten met volle teugen van hun vakantie in Nederland, maar ook de begeleiders hebben de tijd van hun leven. Izabella had dubbel geluk: in 1991 was ze hier als kind en in 2008 als begeleider. Beide vakanties waren onvergetelijk voor haar.

Naam: Izabella SzikszaiLeeftijd : 27 jaar
Vakantie jaar: 2008 – begeleider

Ergens in februari hoorde ik dat ik een van de leiders zou zijn die in de zomer met 42 kinderen naar Nederland zouden komen. Ik was blij en opgewonden, maar tegelijkertijd ook een beetje zenuwachtig. Zenuwachtig omdat het een grote verantwoordelijkheid was, blij omdat het mijn tweede keer zou zijn (in 1991 was ik als kind in Nederland) en ik zou de ervaring van toen opnieuw kunnen beleven.

Na veel voorbereidingen en een lange reis kwamen we in Nederland aan. En het was precies hetzelfde als in 1991. Fantastische families, lachende gezichten en een beetje bange Roemeense kinderen. Voor hen was het een heel nieuwe ervaring en ik wist precies wat ze voelden. Na de eerste week, toen wij als leiders alle families bezochten zagen we andere gezichtjes, iedereen was blij. Het was leuk om al die families te bezoeken, ik heb heel veel lieve mensen ontmoet.

Ik had zelf ook hele leuke gastouders (ik wil ze graag bedanken voor hun gastvrijheid). Zij maakten het mij zo gemakkelijk mogelijk en ik voelde me er erg thuis. Ik heb daar een hele leuke tijd gehad en ze hebben me meegenomen op gezellige uitjes.

Tijdens de uitjes die we samen met de kinderen hebben gemaakt voelde ik me zelf ook weer een kind, heerlijk zorgeloos. Ik heb genoten van de pretparken, de bootreis, de bowlingbaan (dit was zelfs nieuw voor mij), de familiedag en het discofeest. Ik vond het allemaal geweldig, en uiteraard de kinderen ook. Ik zag hun ogen stralen van geluk, en aan het eind van zo’n uitje wilden ze gewoon niizabella-1et naar huis toe gaan. Voor hen was het een grote, unieke ervaring om de zee te zien, een pretpark te bezoeken, gewoonweg alles!

Hierbij wil ik de mensen die dat allemaal georganiseerd hebben heel hartelijk bedanken, omdat ik hierdoor de kans heb gekregen om mijn gastouders uit 1991 terug te zien en de plaatsen waar ik toen geweest ben (Madurodam). Ik hoop dat de organisatie dit werk nog lang zal blijven doen, en dat ze bij nog heel veel arme Roemeense kinderen een lach op hun gezicht zullen brengen. Bedankt voor deze heerlijke ervaring!




Izsabella Szikszai 
Sovata