Real time web analytics, Heat map tracking


We hebben een heleboel lieve, trouwe gastgezinnen die ieder jaar weer twee Roemeense kinderen in hun huis en hun hart uitnodigen. Maar af en toe vallen er om verschillende redenen ook een paar af. Dan zoeken we nieuwe, enthousiaste gezinnen die twee kinderen een onvergetelijke vakantie willen bezorgen. Vorig jaar reageerde de familie Van der Maas. Zij vertellen over hun eerste ervaring als gastgezin.

Lieve lezers,
In mei 2016 staat er een artikel in ons kerkblad met de oproep voor gezinnen die twee kinderen uit Roemenië drie weken een leuke vakantie kunnen geven. We praten erover en het raakt weer een beetje op de achtergrond. Maar na een tijdje zegt Mirjam, onze dochter van 13: “Komen de Roemeense kinderen nog?” van der Maas

We bedenken of er een reden is om nee te zeggen en omdat die er volgens ons niet is, besluiten we om ervoor te gaan. We mailen met de Stichting, krijgen een bezoekje, ontvangen uitgebreide informatie per post en gaan uiteindelijk naar een voorlichtingsavond over het verloop van deze kindervakantie. Na die gedegen voorbereiding maken we thuis alles in orde voor Anita en Noemi, die na een lange reis op een zondagmiddag in IJsselstein aankomen. We staan eerst wat onwennig bij elkaar en zoeken naar woorden in het Engels. Dan gaan we met de hele groep op de foto en vervolgens voor drie weken naar ons huis.

Het communiceren is eerst nog wat behelpen, met gebarentaal en tekeningen, maar gaandeweg begrijpen we elkaar steeds beter. De meiden hebben het erg naar hun zin op de trampoline en in hun eigen kamer boven, met de barbies. Samen eten is gezellig. We doen elke avond spelletjes en Memory wordt een vast ritueel. Als Mirjam ‘s avonds ook nog piano speelt, lijkt onze huiskamer wel een concertzaal waar het echt genieten is.

Elk uitje is een feestje: het zwembad, de speeltuin, familiebezoek, het strand, het is allemaal geweldig! Maar als we een paar uur weg zijn, willen ze toch ook graag terug naar huis (ons huis in Woerden bedoelen ze daarmee). Het doet me denken aan een liedje: “Thuis is het warm en gezellig en thuis staat het eten al klaar en thuis daar lees je een boek en doe je een spelletje.” We hopen dat ze zich bij ons een beetje thuis hebben gevoeld en dat ze aan deze vakantie in Nederland en aan dit thuis nog lang zullen terugdenken.
Nadat ze weer thuis in Sovata zijn aangekomen, hebben we van beide moeders een mooie, lieve bedankbrief gekregen. Fijn om te weten dat ze ook daar een liefdevol thuis hebben.

Hartelijke groet van Han, Anneke, Mirjam en Leon van der Maas, Woerden