Real time web analytics, Heat map tracking


Ilona was een van de vakantiekinderen in 1996. Met veel plezier denkt ze terug aan die drie weken en aan de ‘oma’ en ‘opa’ waar ze logeerde. Maar de vakantie zette haar  ook aan het denken. Mede daardoor is ze nu een milieubewuste, ambitieuze jonge vrouw geworden. Ilona Kovacs 1996

‘In het voorjaar van 1996 vertelde mijn moeder dat ik uitgekozen was voor een vakantie in Holland. Ik was verbaasd en opgewonden! Later begreep ik dat deze vakantie bedoeld was voor kinderen uit gezinnen die het niet breed hadden. Tijdens mijn kindertijd was ik me altijd  wel bewust van onze financiële situatie. Bovendien hadden mijn beide ouders problemen met hun gezondheid. Dus tijdens de  omer en alle andere vakanties hielp ik altijd mijn ouders. Maar in de zomer van 1996 was dat anders. Ik reisde naar Nederland voor een vakantie van drie weken. Ik was nog ooit over de grens geweest en vond het enorm spannend, maar bang was ik zeker niet. Het reizen zelf verliep voorspoedig. Met een van mijn klasgenootjes werd ik ondergebracht bij een lief, ouder echtpaar. We noemden ze ‘oma’ en ‘opa’. Het waren echte grootouders voor ons! De drie weken in Holland gingen snel voorbij. Wel  Hadden we de eerste avonden een beetje heimwee, maar dat ging snel voorbij. Ildikó (mijn klasgenootje) en ik genoten van onze tijd daar. We leerden de zeven kinderen van de buren kennen en ondanks dat we weinig Engels spraken, speelden  we samen bordspelletjes. Het oudere echtpaar had een schoonmaakster. Ze was jong en lief en nam ons een aantal keer mee naar het zwembad – we waren dol op zwemmen! Oma en opa namen ons mee naar verschillende winkels. Ze kochten kleding, speelgoed, barbies en zelfs een horloge voor ons. Zoiets hadden we nog nooit meegemaakt! Ildikó en ik waren zó blij met onze hagelnieuwe spulletjes! We hebben ook de kinderen
van oma en opa en hun gezinnen bezocht. Iedereen was zo lief voor ons! Tijdens de drie weken gingen we drie keer een hele dag weg met de andere Roemeense kinderen. We bezochten een dierentuin en verschillende pretparken.
Geweldig!Ilona Kovacs 2014
We aten heel regelmatig: ontbijten omnegen uur ’s ochtends, lunch om één uur ’s middags en om zes uur avondeten. Het eten smaakte lekker en bijna iedere avondmaaltijd werd afgesloten met vanille- of chocoladepudding. Wat waren we daar dol op! Tijdens die vakantie groeiden Ildikó en ik naar elkaar toe. Voor mij was dat een erg positief effect van de vakantie. We waren al twee jaar klasgenootjes, maar tijdens die drie weken werden we beste vriendinnen. De vakantie heeft ook onze
sociale vaardigheden bevorderd. Hoewel we nog maar kinderen waren, merkten we wel op dat in Holland de straten erg schoon waren. De huizen en de tuinen waren mooi, opgeruimd en ordelijk. We verbaasden ons over de gescheiden afval ophaaldiensten. We zouden wel willen dat ons eigen land ook zo schoon en opgeruimd zou worden. We namen onszelf voor hard te studeren en na onze schooltijd in de milieusector te gaan werken en daar verschillende technologieën te introduceren om daarmee de straten in ons land schoon en opgeruimd te krijgen. Dat is helaas niet gebeurd. Ildikó en ik werken allebei in een ander vakgebied. Maar we bekommeren ons wel om onze omgeving. We houden onze directe omgeving schoon en netjes en proberen de natuur van rommel te ontdoen. We hebben allebei aan verschillende milieu activiteiten meegedaan en  ik houd mijn huishoudelijke afval gescheiden. We begrijpen dat Holland een meer ontwikkeld land is dan Roemenië en daarom is studeren en bewust leven belangrijk voor ons. We hebben ervoor gekozen om goed te leren en om een positieve bijdrage aan het welzijn van ons land te leveren. Na school kon Ildikó naar de universiteit, maar  oor serieuze problemen binnen mijn familie was datvoor mij op dat moment nog niet weg gelegd. Maar ik ben heel gelukkig, want ik krijg nu wel de kans om naar de  universiteit te gaan. Daarmee gaat mijn grootste wens in vervulling. Kortom, die vakantie was een van de mooiste van mijn leven. Het was een droom die uitkwam en een ervaring om nooit te vergeten! Ik zou heel graag iedereen die de vakantie georganiseerd en mogelijk gemaakt heeft willen bedanken. Ik wil ze vragen om dit te blijven doen, want ze maken heel veel kinderen gelukkig. En zorgen daarbij voor een blijvende positieve invloed in hun leven!

Ilona Kovács,
Sovata