Real time web analytics, Heat map tracking


Het bloed kruipt waar het niet gaan kan: veel gezinnen die ooit Roemeense kinderen in huis hebben gehad, doen vaker dan één keer mee. Het geeft ook veel voldoening. Je weet dat je de kinderen een onvergetelijke ervaring geeft, die ze de rest van hun leven meedragen. En zelf hebt je ook nog een vrolijke en gezellige tijd.

Op een hete zondag, 27 juni 2010, is het dan zo ver. Voor de derde keer komen twee Roemeense kinderen voor drie weken vakantie in ons gezin. In 1999 en 2001 hebben wij ook al kinderen te logeren gehad. Toen waren alle vier onze kinderen nog thuis, nu woont er nog maar één bij ons.
beukers 2 Na een poosje wachten komt daar de bus aan. We hebben Barbara en Krisztina, ‘onze’ meiden, al snel gevonden en ze begroeten ons wat verlegen. Eerst drinken we iets in het Fulco, waar Edwin een welkomstwoord spreekt. En dan gaan we op weg naar Barendrecht. Voordat we IJsselstein uit waren ontdekten ze de McDonalds al. Dit bleek in de volgende weken hun favoriete eetgelegenheid, die we ook enkele keren bezocht hebben. De cadeautjes uit de Happy Meals waren het helemaal.
Thuisgekomen hebben ze eerst iets gedronken en daarna hun kamer bekeken. En ze wilden ook wel de kleding passen die voor hen klaar lag. Omdat ze nog niet zo in het Engels konden/durfden te praten hadden we er al snel iets op gevonden, waardoor ze duidelijk konden maken of ze de kleding leuk vonden. Duim omhoog was leuk, duim naar omlaag werd afgekeurd.
Na enkele dagen zijn de dames aardig ingeburgerd. Ze komen wat los, één van hen blijkt wel een beetje erg bijdehand. Ze moedert thuis over haar zusje en doet veel huishoudelijk werk in hun flat als haar ouders beiden werken. Hierdoor had ze nogal moeite met onze regels en afspraken in huis. Maar na een confrontatie met de heer de huizes was duidelijk hoe e.e.a. werkte en ging het veel beter.
Onze dochter Marline had hen al snel ingewijd in de Nederlandse muziekwereld en ze werden spontaan fan van Nick en Simon. Toen we een dagje naar Volendam waren, liepen ze de hele dag met een notitieboekje en pen in de hand, voor als ze hen zagen. Aan het eind van de dag zaten we op een terrasje iets te drinken toen toevallig Nick langs kwam fietsen. Ze wisten niet hoe snel ze daar achteraan moesten! Maar helaas, fietsen gaat nog sneller. Ze zijn nog in klederdracht op de foto geweest, dit vonden ze vreemd en erg leuk tegelijk.
Vanwege de hoge temperaturen hebben ze erg genoten van het zwembad dat we in de tuin hadden staan en het ‘echte’ zwembad was natuurlijk helemaal top!! Daar waren ze bijna niet uit te krijgen. Ook de zee moest natuurlijk bezocht worden. En als we ze hun gang hadden laten gaan was er voor ieder een grote koffer vol met schelpen meegegaan naar Sovata.
Helemaal top vonden ze het boven op de Euromast in Rotterdam, zo ver als je daar kunt kijken. En met de capsule naar de top, ze konden hun lol niet op. En… als echte meiden vonden ze winkelen ook helemaal leuk. De eerste dagen kregen ze nogal eens een shirtje, slippers en dergelijke. En die trend wilden ze wel iedere dag voortzetten. Ik heb hen toen toch wel uitgelegd dat ook onze portemonnee een bodem heeft.beukers 1
Verder vonden ze veel knutseldingen erg leuk, ze hebben shirts beschilderd voor henzelf, broertje/zusje, zakdoekjes voor oma, een schilderij voor papa gemaakt en een sieradendoosje voor mama beplakt. Er kwamen mooie creaties tevoorschijn, vooral Krisztina bleek een natuurtalent.
Barbara konden we geen groter plezier doen dan haar de stofzuiger te geven. Om de dag werd hun eigen kamer gezogen en ook de rest van het huis wilde ze graag schoonmaken. Hieraan konden we zien dat dit meisje thuis veel doet. Als een volleerde huisvrouw zorgde ze ervoor dat hun kamer netjes bleef.
En toen kwam alweer de dag van de disco, met hun optreden in de playbackshow. Ze genoten! Al met al drukke, maar superleuke weken met twee meiden die we nooit zullen vergeten. Via de mail houden ze wat contact, vooral omdat we Barbara en haar familie voortaan als pakketgezin zullen blijven steunen.
We kijken met een glimlach terug op drie fijne weken met Barbara en Krisztina.

Ad, Ali en Marline Beukers,
Barendrecht