Real time web analytics, Heat map tracking

 

Gezellig, ontroerend, spannend, verbazingwekkend, er zijn massa’s bijvoeglijke naamwoorden te bedenken die het bezoek van twee Roemeense logeetjes zouden kunnen beschrijven. En ze worden vaak gebruikt door de gastgezinnen die voor u hun verslag doen.

We hebben er weken naar uitgekeken en eindelijk was het dan zover. Zondag 26 juni kwamen wij voor de derde keer naar IJsselstein om Roemeense logeetjes op te halen. Altijd weer een gezellige en spannende dag. Dit jaar was het extra ‘spannend’, want wij kregen naast Izo ook Heni te logeren, een meisje uit één van onze pakketgezinnen. Voor haar en voor ons een hele leuke manier om elkaar beter te leren kennen. Haar verbazing was groot toen ze ontdekte dat wij foto’s en tekeningen van haar hadden die enkele jaren geleden door haar moeder naar ons waren opgestuurd.

De kennismaking met hun nieuwe omgeving is altijd weer prachtig om mee te mogen maken. Verbaasde blikken bij het zien van al die paardenposters en glim-glimdingen op de kamer van onze dochter, ontroerende taferelen als ze kennis maken met al ons kleinvee en kreten van pret wanneer ze voor de eerste keer op de trampoline springen. De eerste cadeautjes worden uitgewisseld, de eerste colafles geopend, de waterijsjes uitgedeeld en de ene na de andere foto wordt gemaakt. hoogendoorn 2

In de eerste week hebben we met Izo en Heni de Agnesschool in IJsselstein bezocht. De familie van Izo ontvangt in november altijd pakketten van groep 1 en 2 van deze school. Zowel de kleuters als Izo en Heni vonden het reuze spannend. De kinderen werden aan elkaar voorgesteld en er werden Engelse liedjes gezongen. Aan het einde van het bezoek kregen onze logeetjes nog allerlei kleine presentjes mee zoals knutselspullen en tekengerei. Het komt u vast bekend voor wanneer ik schrijf dat de meeste van deze presentjes keurig in het folie bleven zitten. Te mooi om hier al te gebruiken en natuurlijk willen ze hun nieuwe spulletjes mooi houden tot ze thuis zijn.

De familiedag was ook dit jaar weer een succes. Op het erf van de familie Van Vuuren was ruimte genoeg voor jong en oud om zich te vermaken. We konden zelfs het land in om kennis te maken met het polsstokspringen en werden getrakteerd op een gratis nat pak! Traditiegetrouw waren ook de skelters, de knutseltafel, de BBQ en de ijskar aanwezig. Gelukkig waren de weergoden ons die dag goedgezind, en niet alleen die dag maar vrijwel drie weken lang!

Voor de kinderen en voor ons kwamen de uitjes naar Plaswijk, Almere en Drievliet als een welkome afwisseling. Wij even onze handen vrij en zij heerlijk onder elkaar genietend van heel veel uren speelplezier. Al vrij snel daarna zijn de foto’s ervan op de site van de stichting te bekijken. Geweldig vind ik dat. Ontzettend leuk om die samen met de kinderen te bekijken en natuurlijk heel handig om te downloaden, af te laten drukken en mee te geven naar huis.

Ons jaarlijkse uitje met de kinderen naar Katwijk aan Zee was ook dit jaar weer een succes. Zodra we het strand op liepen begonnen ze schelpen te rapen en ze bleven maar rapen. Zo kwam de plastic zak die ze kort daarvoor van ons hadden gekregen goed van pas. Het duurde wel even voordat ze uiteindelijk bij de vloedlijn aankwamen. Ook daar bleek de behoefte om schelpen te rapen groter dan de behoefte om de zee in te gaan.

hoogendoorn 1 Natuurlijk was er ook nog de disco. Altijd gezellig, ontroerend en verrassend. Zelf werden wij verrast met een optreden van onze logeetjes. Nota bene ook nog met een liedje dat zij al weken lang aan het zingen waren en dat ze zelfs aan onze kinderen hadden geleerd. Nog steeds zingen onze kinderen zo nu en dan dat liedje. Traditiegetrouw kregen de kinderen een heerlijke winterjas en ook aan een lekkere warme sjaal was gedacht. Wij als ouders werden verrast met een mooie zonnebloem en zelfgemaakte chocolade. Altijd weer een ontroerend moment. Doordat er veel te veel zonnebloemen geleverd waren, gingen we uiteindelijk met een hele bos naar huis. Daar hebben we nog lang van mogen genieten.

En dan is het ineens zaterdagochtend 16 juli en staan we onze logeetjes uit te zwaaien. Zij hebben het erg leuk gehad, maar willen graag weer naar huis. Ook wij hebben het naar onze zin gehad maar willen ons eigen gezin terug. Allemaal tevreden dus. Gelukkig is het geen definitief afscheid want volgend jaar zomer hopen we al onze logeetjes en pakketgezinnen op te zoeken in Sovata. Weer iets om naar uit te kijken dus.

Tot slot willen wij onze bewondering uitspreken voor de organisatie. Het is wonderlijk hoe jullie zoveel mensen op de been weten te krijgen die geheel vrijwillig en op een ongedwongen manier hun steentje willen bijdragen. Wij weten niet hoe jullie het doen, maar dat jullie het goed doen blijkt maar weer uit het feit dat jullie voor de 22ste keer deze zomervakantie hebben weten te organiseren.
Dank jullie wel!!!

Ab Hoogenboom, Annet van Jaarsveld, Marijn en Britt
Benschop