Real time web analytics, Heat map tracking

In 2003 kwam Robert Simon in het kader van de Kindervakanties naar Nederland. “Jongen, 9 jaar, geboren 25-09-93. De ouders zijn gescheiden. De gepensioneerde grootouders (65 en 58 jaar) zorgen voor Robert. Zijn moeder is 35 jaar (zijn vader ook). Robert heeft nog een broertje van 7 jaar. Moeder woont met haar 2 kinderen in de flat van de grootouders. Er wonen 5 personen in 3 kamers met een keuken. Robert is gezond en lust alles. Hij weet niet of hij heimwee krijgt, want hij is nog nooit van huis weggeweest. Hij kan fietsen, niet zwemmen en is niet bang voor donker of voor honden.”

Mijn grootste wens was om te reizen. Ik wilde andere landen zien en andere culturen leren kennen. En mijn droom is uitgekomen. Toen ik pas 9 jaar was, kreeg ik de kans om met andere kinderen van mijn leeftijd Nederland te bezoeken, met de hulp van de Stichting Roemeense Kinderhulp. Ik wil u graag vertellen over die reis, want het was toen en nu nog de vakantie van m’n dromen.

We reisden met de bus en kwamen na twee dagen in IJsselstein aan. De familie waar we zouden logeren stond al op ons te wachten. Ik had erg veel geluk met mijn familie, want het waren hele lieve, vriendelijke mensen met een groot hart en een open geest en ik hield direct van hen. Ik heb het over de familie Lekkerkerker.

Ik was erg enthousiast en had hoge verwachtingen, want ik had al zoveel goede dingen gehoord over Nederland en de mensen die er wonen. Toen we met de auto vanaf de bus naar huis gingen, keek ik m’n ogen uit. De huizen waren zó anders dan in Roemenië. Mijn vriend en ik waren allebei moe van de reis, dus de eerste dag hebben we alleen een beetje geluierd.
robert simon
De volgende dag begonnen onze avonturen. Ik was natuurlijk nog maar jong, maar ik zal nooit vergeten hoe we gingen vissen, fietsen, of zelfs om een pannenkoek gingen vragen (best wel vaak, moet ik toegeven). We hebben ook een aantal groepsuitjes gehad. Dagen vol plezier, spelletjes, en het bezoeken van allerlei plaatsen. We zijn naar een sportschool geweest, waar we spelletjes hebben gedaan. En we hebben de Gerbrandytoren bezocht. Toen wist ik er niet veel van, maar nu weet ik dat die gebouwd is in 1961, hij staat tussen Lopik en IJsselstein en hij is genoemd naar de minister-president tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De dag daarna was een belangrijke dag, want toen gingen we naar het zwembad. We vonden het geweldig om dat met al onze vrienden te kunnen doen. Binnenzwembaden zijn perfect om in elk jaargetijde urenlang plezier te hebben. Voor het eerst van m’n leven leerde ik zwemmen en zag ik een waterglijbaan. Een andere dag die ik mij nog goed kan herinneren was toen we naar Rotterdam gingen. De dierentuin daar (Diergaarde Blijdorp) is zeker een van de mooiste bezienswaardigheden in Nederland. En we vonden de verschillende attracties, de botsauto’s en de achtbaan in het pretpark helemaal geweldig.


Ik moet niet vergeten te vertellen dat we mevrouw Lekkerkerker na een poosje gewoon ‘moeder’ zijn gaan noemen. Met ‘mijn’ moeder gingen we winkelen en ze kocht allemaal mooie kleren en cadeautjes voor ons.

Ik heb toen ook voor de eerste keer een golfclub vastgehouden. En niet alleen vastgehouden, we waren op een midgetgolfbaan en hebben daar onze eerste les gekregen.

Na al die jaren staat het nog steeds allemaal duidelijk in m’n geheugen gegrift. En het feit dat Nederland een perfect land is om te fietsen overigens ook.

Mensen van Nederland: heel erg bedankt en God’s zegen!

Robert Simon,
Sovata