Wij kwamen Roemenië binnenrijden en de eerste paard-en-wagen op de tweebaans wegen kwamen wij al tegen. De wegen zijn wel geasfalteerd hier, maar er zitten veel gaten in de weg. Is het niet voor een paard en wagen, dan zijn het wel die gaten die je moet proberen te ontwijken. De mensen langs de weg in de omgeving van Tulcea stonden ons letterlijk aan te gapen/staren. Bij groeten kregen wij geen enkele reactie terug.
Eenmaal in Tulcea  aangekomen zijn wij met een boot een prachtig natuurgebied op de delta Donau ingegaan waar wij bijzondere vogels zouden kunnen treffen. Helaas weinig bijzondere vogels te zien, daar oktober niet de juiste tijd was. Wel was het leuk om bij de familie van de schipper in een vissersdorpje de lunch te gebruiken (vismaaltijd). Ook hier zijn de mensen stug en staren je aan zonder terug te groeten. Het dorpje lag op een eilandje en er stonden maar enkele huizen met een kerkje daarbij.
Hoe verder wij Roemenië inrijden hoe vriendelijker de mensen worden. Wij reden over kleine weggetjes en werden steeds enthousiaster over de pittoreske dorpjes, de paard en wagens, de loslopende paarden en koeien op de weg. Telkens sprongen wij om de beurt uit de Laro voor foto stops. De mensen zien er hier boers uit, de mannen dragen een boerenpet met klep, de vrouwen sjaaltjes met een knoop onder de kin, dikke tonnetjes rond, met rok en maillot en daaronder lompe schoenen, de kinderen dragen na-oorlogse gebreide mutsjes. De steden zijn rijk aan cultuur, de natuur is hier overweldigend. Wij zijn door bergen met veel groen en riviertjes getrokken, ook wintersportgebieden.
Sovata
Dit plaatsje is bekend door het zoutmeer en zijn thermale baden. Hier was ons eerste project, Stichting Roemeense kinderen, gesteund door Anja en Rein.
Het weeshuis, een nieuw gebouw en twee onder een kap, zag er perfect uit en was maar net klaar. De eerste baby's waren opgenomen.

De RTT heeft de bouw van de keukens gefinancierd.
Het is goed te zien hoe zo een baby opfleurt in een maand tijd en waardevol dat wij hieraan een steentje hebben kunnen bijdragen. Wij kregen als dank van de gastvrouw Maria (communicatie manager) een traditionele maaltijd aangeboden met folklore dans en muziek. Wij moesten zelf meedansen, dolle pret natuurlijk.

Vervolgens hebben wij de volgende dag het project "Good Samaritan" van Gerard ( team 9) bezocht in Beius. Hier is het geld van de RTT geïnvesteerd aan de opvang van de kinderen van jonge moeders (gewezen wezen) opdat zij kunnen werken en hun beroep kunnen uitoefenen. Tevens wordt er gezorgd voor winterkleding en medische hulp voor deze kinderen. Ook hier zijn wij rondgeleid en hebben gezien wat de Good Samaritan voor hulp biedt aan weeskinderen. Wij hebben gegeten in hun restaurant waar deze weeskinderen een professionele horeca opleiding krijgen. Wij hebben genoten van hun maaltijd die geserveerd werd door twee verlegen meisjes, mijn petje af voor hen, een mooi project.
Ook de timmerfabriek, waar deze weeskinderen hun toekomstig beroep leren, hebben wij mogen bezoeken. Wij ervaren dat wij, gezien de vele weeskinderen in Roemenië, dit project blijvend willen steunen opdat zij meer kans maken op een betere toekomst.
De tijd heeft hier in Roemenië stilgestaan, eenmaal over de grens naar Hongarije: vele auto’s en files. Ik verlang naar de paard en wagen, maar ja, dan was ik nooit de wereld rondgekomen.

.Jeannette en Gerard.
27 oktober 2004

Voor een globaal verslag van Round Table Tour klik hier.