Real time web analytics, Heat map tracking


Het team dat meegaat naar Sovata in november is de laatste jaren vrij stabiel gebleken. Dat over de jaren heen dan banden ontstaan met bepaalde families, is dan ook niet meer dan logisch. Leonieke Goertz, een van de brievenbezorgers, en Jeroen van Drogenbroek een van de chauffeurs, zijn twee van deze vrijwilligers op wie wij elk jaar weer kunnen rekenen. Zij hebben op de vuilnisbelt in Sovata Tibi ontmoet. Op het eerste gezicht een hopeloos geval, een bodemloze put voor hulpgoederen. Dat ook voor dergelijke gevallen hulp kan worden geboden, bewijzen Leonieke en Jeroen met hun steun aan deze familie. Het kost tijd, aandacht en zorg, maar het heeft resultaat en dat is het enige dat telt! In Tibi – deel 1 geeft Leonieke aan waarom zij het de moeite waard vindt om elk jaar weer een deel van haar vakantie te gebruiken om vrijwilligerswerk in Sovata te doen.

STRADA MINEI.
Minei 1… niet een verwijzing naar huisnummer 1 in een straat die Minei heet, maar een verwijzing naar de vijf bouwvallen, nog net niet óp de vuilnisbelt aan de rand van Sovata. In één van die bouwvallen woont Tibor Zsigmond (Tibi), 'n jonge vent van 'n jaar of 25-30 (?), samen met z'n twee dochtertjes (Noemi en Isabella). Tibi bewoont 'n huur"huis", dat praktisch op instorten staat en waar ik persoonlijk nog niet dood in gevonden zou willen worden. Maar ondanks de barre staat van die circa 20 m2 ommuurde en overdekte ruimte, is er ieder jaar dat je er komt weer wat aan verbeterd: plafond erin,muren gesaust, bergruimte ingebouwd, moestuin aangelegd, binnenplaatsje gecreëerd en zelfs een inbraakalarm aangebracht! (met de ietwat kleptomanische buren niet echt onverstandig, maar redelijk nutteloos in een omgeving waar alleen die buren wonen!) Maakt niet uit,Tibi zorgt ervoor dat hij vooruit gaat, dat hij alles wat in zijn macht ligt om het leven voor zijn dochters beter te maken benut. Hij is blij met alle hulp die hem geboden wordt, zoals zo velen in Sovata, maar maakt al die hulp vooral de moeite waard, doordat hij er vervolgens zelf mee aan de slag gaat. En dat spreekt me zo in hem aan. Van gezicht kende ik Tibi al van een van mijn eerste jaren Sovata, maar pas toen Jeroen zich voor hem in ging zetten, is hij me echt gaan opvallen. Opvallen in de zin dat ik me er bewust van ben geworden dat hij iemand is die verschil maakt. Tibi is een van de velen die het voor mij de moeite waard maakt om iedere eind van november, weer vrij te nemen voor de november die gaat komen…

Leonieke Goertz,
Nieuwegein 2006