Real time web analytics, Heat map tracking

 

De lopersgroep bestaat uit zeven vrijwilligers van de Stichting die de uitnodigingen voor de pakketten in november afleveren bij de juiste families. Daarnaast zorgt deze groep voor de uitgifte van de voedselbonnen. En als een Nederlands gezin gestopt is, bezorgen ze ook de brief met uitleg hierover en eventueel een nieuw inschrijfformulier. Op deze manier komen zij in twee weken tijd bij 1100 gezinnen over de vloer.  Zo nu en dan moet hun ook iets van het hart…

 
Het is vrijdagavond, het einde van de tweede week in Roemenië met de lopersgroep. De eerste uitdeeldag die altijd in Chibed is, hebben we net achter de rug. Morgen wordt het een drukke dag, want dan worden de pakketten in Sovata uitgedeeld. De afgelopen weken hebben we de uitnodigingen rondgebracht en ook veel nieuwe aanvragen voor ondersteuning ingevuld. We hebben weer veel gehoord en gezien en hoewel we dit al meerdere jaren doen, blijft het elke keer weer indrukwekkend wat we tegen komen.
Twee dagen geleden zijn we met twee giften van 100 euro naar de plaatselijke supermarkt geweest om inkopen te doen voor tien gezinnen die ‘buiten de boot’ vallen. Sommigen hebben van ons het slecht nieuwsbericht ontvangen dat hun Nederlandse pakketgezin ermee is gestopt. Andere gezinnen kunnen wel wat extra’s gebruiken of krijgen nog helemaal niets. Door de giften die wij in Nederland hebben gekregen, hebben we tien grote boodschappentassen kunnen vullen met gangbare producten, inclusief een netje sinaasappelen en een hele kip (geslacht en schoongemaakt). Woensdagmiddag zijn we al op pad geweest om de meeste tassen rond te brengen, maar enkele zijn nog blijven staan. De laatste tas moeten we dus op vrijdagavond, voordat we met elkaar kunnen gaan eten, nog even wegbrengen. Er zit tenslotte een verse kip bij, die snel in de braadpan moet.Bijzondere ontmoeting

Die vrijdagavond gaan we op zoek naar het laatste adres in een flatgebouw. De eerste poging was mislukt. Het blijkt dat we een streepje op onze aantekeningen aangezien hebben voor een “1” en daarom bij de verkeerde deur hebben aangebeld. We worden verwezen naar nummer 5 in plaats van nummer 15.  Bij nummer 5 wordt na enige tijd open gedaan door een vrij jonge vrouw in pyjama en ochtendjas. Ze is chronisch ziek en kan daardoor slechts twee uur per dag werken. Als we hebben gecontroleerd dat we bij de juiste persoon zijn, roepen we onze sterke mannen die bij de auto wachten om de tassen naar boven te brengen. In het kleine keukentje staat de vrouw beduusd te kijken naar alles wat er gebeurt en naar de spullen die wij voor haar neerzetten. Ze schiet helemaal vol. Wij wensen haar nog een fijn weekend en lopen de deur weer uit. Als we buiten staan, moet ik zelf even slikken. Ineens realiseer ik me hoe bijzonder het moet zijn voor deze vrouw, als totaal onverwachts wildvreemde buitenlanders ’s avonds bij je aan de deur kloppen en vervolgens een volle tas met levensmiddelen komen brengen. Wat is dit toch dankbaar werk om te mogen doen namens de lieve en gulle gevers vanuit Nederland!

Maar… het verhaal krijgt nog een vervolg. Op zondagmorgen brengt Edwin een brief mee die is afgegeven bij de locatie waar de pakketten zijn uitgedeeld. De vrouw waar we de tas hebben gebracht heeft in het Engels een brief geschreven om ons te bedanken:
“Ik was gisteren erg verrast. Ik heb geen woorden om jullie te bedanken voor de vriendelijkheid en aandacht. Ik had dit niet verwacht. Ik geloof in God. Ik heb gebeden en Hem gevraagd wat wij nodig hebben. We vroegen geen hulp via een organisatie maar ik denk dat dit Zijn manier is om ons te helpen. Jullie kwamen op het juiste moment met het mooiste cadeau ooit. Hoe wisten jullie wat we nodig hadden? In de tas zat zelfs zeep! De afgelopen dagen zijn we vaak bij de dokter geweest voor mijn man. Hij is al twaalf jaar ziek, maar niemand weet wat het probleem is. We moeten vaak naar Tirgu Mures reizen om daar naar de artsen te gaan. We hebben dus maar weinig geld te besteden en slechts nog eten over voor enkele dagen. Hoe wisten jullie dat? Jullie geven hoop en we danken jullie van harte.“voedselpakketten

Zeker weten dat de tas op de goede plek is aangekomen. Wat geweldig dat we op deze manier zoveel kunnen betekenen voor iemand. De boodschappen zijn misschien voldoende om een paar dagen goed te kunnen eten, maar het idee dat er mensen zijn vanuit het verre Nederland die aan je denken en om je geven… dat blijft je een leven lang bij.
Gelukkig hebben we voor haar en haar echtgenoot ondertussen een Nederlands pakketgezin gevonden die hun jaarlijks wil ondersteunen, maar helaas zijn er nog veel gezinnen die hulp goed kunnen gebruiken.

Wilma Verhoef